آزمون بنزینی برای تهران، اصفهان، گیلان و سایر استان‌ها نداریم؟!
آقای استاندار! واقعاً دیواری کوتاه‌تر از دیوار مردم آذربایجان پیدا نشد تا طرح جمع‌آوری کارت‌های سوخت اضطراری و حذف کارت‌های آزاد جایگاه‌ها، نخست در این استان‌ها به اجرا گذاشته شود؟ مگر مردم این دیار چه گناهی کرده‌اند که باید بار دیگر هزینه آزمون‌وخطای سیاست‌هایی را بپردازند که مستقیماً با معیشت، آسایش و زندگی روزمره آنان سر و کار دارد؟
سؤال صریح مردم این است: فرق مردم آذربایجان با مردم تهران، گیلان، اصفهان، شیراز و سایر استان‌های کشور در چیست؟ مگر همه شهروندان این سرزمین از حقوق برابر برخوردار نیستند؟ اگر این طرح تصمیمی درست، کارشناسی‌شده و ضروری است، چرا اجرای آن به‌صورت یکسان و با مقدمات لازم در سراسر کشور انجام نمی‌شود؟ و اگر هنوز ابهام‌ها و مشکلات اجرایی آن برطرف نشده، چرا باید مردم آذربایجان در صف نخست اجرای آن قرار بگیرند؟
افزودن ۵۰ لیتر بنزین با نرخ ۱۰ هزار تومان به کارت‌های سوخت شخصی و جمع‌آوری کارت‌های اضطراری جایگاه‌ها، شاید روی کاغذ تصمیمی ساده به نظر برسد؛ اما سؤال اساسی اینجاست: بعد از تمام شدن این ۵۰ لیتر، مردم چه خاکی بر سرشان بریزند؟ آیا همه خودروها کارت سوخت فعال و در دسترس دارند؟ آیا صدور کارت المثنی، رفع خرابی کارت‌ها و رسیدگی به مشکلات سامانه‌ای آن‌قدر سریع و بی‌دردسر است که مردم در جایگاه‌های سوخت گرفتار صف و سرگردانی نشوند؟ تکلیف کسانی که هنوز کارت سوخت ندارند یا کارتشان مفقود شده است، چیست؟
آقای استاندار! مردم آذربایجان نه موش آزمایشگاهی سیاست‌های سوختی‌اند و نه شهروندان درجه‌دو که بتوان هر طرح پرابهام و پرحاشیه‌ای را ابتدا در استان‌های آنان اجرا کرد و بعد، بر اساس نتایج آن، برای دیگران تصمیم گرفت. اگر قرار است تغییری در شیوه توزیع سوخت صورت بگیرد، باید ابتدا زیرساخت‌ها آماده، مشکلات احتمالی شناسایی و راهکارهای جایگزین برای همه شهروندان فراهم شود؛ نه اینکه مردم پس از اجرای طرح، تازه به دنبال راه چاره بگردند.
از جنابعالی انتظار می‌رود به‌عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی استان، به‌جای سکوت در برابر نگرانی‌های عمومی، صدای مردم باشید و از مسئولان مربوطه پاسخ بخواهید: چرا آذربایجان شرقی و غربی در کنار چند استان دیگر برای اجرای این طرح انتخاب شده‌اند؟ چرا نام تهران، گیلان، اصفهان، شیراز و بسیاری از استان‌های دیگر در این فهرست نیست؟ معیار این انتخاب چه بوده و چه تضمینی وجود دارد که شهروندان این استان‌ها با کمبود کارت، صف‌های طولانی و مشکلات سوخت‌گیری مواجه نشوند؟
استانداری صرفاً محل ابلاغ تصمیمات نیست؛ مسئولیت دارد از حقوق مردم استان دفاع کند و اجازه ندهد نگرانی‌های آنان نادیده گرفته شود. مردم از مسئولان خود انتظار دارند پیش از اجرای تصمیمات اثرگذار بر زندگی روزمره‌شان، پاسخ‌گو باشند و منافع عمومی را بر آزمون‌وخطا مقدم بدانند
آقای استاندار! مردم آذربایجان چه تفاوتی با مردم تهران، گیلان، اصفهان، شیراز و دیگر نقاط کشور دارند که باید زودتر از دیگران با این محدودیت روبه‌رو شوند؟ آیا سهم مردم این خطه از مدیریت کشور، فقط پذیرفتن تصمیماتی است که هنوز پرسش‌های فراوانی درباره ضرورت و نحوه اجرای آن وجود دارد؟
پیش از آنکه کارت‌های اضطراری جمع‌آوری شوند و مردم در جایگاه‌های سوخت سردرگم بمانند، بهتر است صدای اعتراض و نگرانی آنان شنیده شود. مردم آذربایجان انتظار امتیاز ویژه ندارند؛ فقط خواهان برخورد برابر، تصمیم‌گیری عادلانه و پاسخ‌گویی مسئولانی هستند که باید نماینده مطالبات آنان باشند.
آقای استاندار! پرسش همچنان پابرجاست: چرا آذربایجان؟ چرا نه همه استان‌ها با شرایط و مقدمات یکسان؟ و مهم‌تر از همه، وقتی این ۵۰ لیتر تمام شد، پاسخ شما به مردمی که برای تأمین سوخت موردنیازشان با مشکل مواجه می‌شوند، چه خواهد بود؟
